Meno

De huiskamer in Tiel is een warme, gezellige plek. “We vinden het belangrijk dat er hier iets voor ouderen is. Waar ze kunnen binnenvallen en bij elkaar kunnen komen,” vertelt Meno. “We organiseren hier van alles: creatieve middagen, themabijeenkomsten, we luisteren naar muziek en eten samen – heel belangrijk in onze cultuur. En we praten met elkaar. Over vroeger, maar ook over later. En als mensen hier niet heen kunnen komen, gaan we op huisbezoek.”

Meno kwam zelf bij Buah Hati omdat haar man vergeetachtig werd. Meno: “Ik wilde toen weten: ‘wat wordt onze toekomst?’ en ‘wat hebben we nodig voor de toekomst?’. Juist omdat je vooruit wil kijken, maar niet weet welke kant het opgaat.” Daarover voert ze ook gesprekken met haar man en kinderen. “Dat vind ik best lastig. Wij zijn van de generatie die niet klaagt, maar draagt.”

Samen kijken hoe de toekomst eruitziet

Het delen van haar ervaringen met de mensen om haar heen is belangrijk voor Meno. “Voor elkaar zorgen, dat is deel van de Molukse gemeenschap. Als je iets doet voor de gemeenschap, dan is dat ook voor jezelf. Eén van de kernspreuken in het Maleis is lain sayang lain: we kijken naar elkaar om. Dat krijg je van jongs af aan mee. Mijn verhaal deel ik voor de mensen om me heen. Om anderen te informeren, kennis over te dragen en bewustwording te creëren. En om samen te kijken hoe iedereen de toekomst voor zich ziet.”

Juist door met elkaar te praten over ouder worden, wordt het gemeenschapsgevoel sterker. “Als je je samen op de toekomst voorbereidt – door deel te nemen aan bijeenkomsten – maak je verbinding,” vertelt Meno. “Binnen onze gemeenschap kijken we sowieso naar elkaar om. Maar door de activiteiten die we organiseren komt daar verdieping in. Dan gaat het verder dan weten hoe de ander heet. Dan schep je écht een band.”

Vrijwilligers zijn onmisbaar

Ook vrijwilligerscoördinator Nancy (57) ziet hoe waardevol de bijeenkomsten zijn. “We organiseerden een tijdje terug suka duka, waarbij we mensen vroegen om in een boekje op te schrijven wat hun wensen zijn voor hun laatste levensfase,” vertelt Nancy. “Dat maakte veel emoties los. En het bereikte ook mensen die niet bij de bijeenkomst waren. Ook zij zijn daardoor gaan nadenken en praten.”

Meno knikt instemmend: “De ontmoetingen met elkaar zijn belangrijk, omdat je gesprekken voert die antwoorden geven op je vragen over de toekomst. Daarom blijven we activiteiten organiseren. Maar alles valt en staat met vrijwilligers, die heb je nodig om een plek als deze in leven te houden. Daarom zijn vrijwilligers voor mij onmisbaar om goed ouder te worden.”